Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μελισσοκομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μελισσοκομία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014

Τι θα συμβεί αν εξαφανιστούν οι μέλισσες;

Η παραπάνω ερώτηση δεν είναι δική μου.
Σκόνταψα πάνω της πριν λίγο και ναι μου τράβηξε την προσοχή...

Τι θα συμβεί αν εξαφανιστούν οι μέλισσες; skeftome

Το θέμα το παρουσιάζει η Greenpeace στην καλοστημένη σελίδα της "Σώστε τις μέλισσες" http://savethebees.gr/

Αφιερώστε λίγο χρόνο να την περιηγηθείτε και να δηλώστε ότι είστε φίλη-ος της μέλισσας υπογράφοντας την επιστολή προς τον κ. Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων. Αν προσέξετε η χώρα μας είναι στην τελευταία θέση όσο αφορά την δραστηριοποίηση μας… ας το ανατρέψουμε αυτό όλοι μαζί  sostos

 melissoula

Δευτέρα 15 Ιουλίου 2013

Η Αττική δίχως μέλισσες…

Στην Αττική το 2010 και το 2011 καταστράφηκε το 80% από τα μελίσσια της λόγω των ψεκασμών με φυτοφάρμακα για την αντιμετώπιση του σκαθαριού των φοινικοειδών, όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η γεωπόνος – ερευνήτρια του Ινστιτούτου Κτηνιατρικών Ερευνών Αθηνών και πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας Μελισσοκομίας-Σηροτροφίας Ελλάδας, Σοφία Γούναρη.

«Το 2010 χάθηκαν περίπου 6 χιλιάδες κυψέλες και το 2011, τουλάχιστον 4 χιλιάδες. Η παραγωγή μελιού στην Αττική έχει εξαφανιστεί τα τελευταία δύο χρόνια. Πρόκειται για στοιχεία που συγκεντρώθηκαν μόνο από τους μελισσοκόμους, που ενημέρωσαν την Εταιρεία. Όπως προέκυψε από τα δείγματα μελισσών που εστάλησαν στο Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο ο θάνατος προήλθε από αυτά τα φάρμακα» υπογραμμίζει.

Μέχρι πέρυσι τα φάρμακα που ήταν εγκεκριμένα για τον ψεκασμό των φοινικοειδών ανήκαν στην οικογένεια των νεονικοτινοειδών, μια σχετικά καινούρια κατηγορία ισχυρών παρασιτοκτόνων που άρχισαν να κυκλοφορούν τη δεκαετία του ‘80. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ψέκαζαν με αυτά τα φάρμακα το φυτό ή εγχέονταν το φάρμακο με σύριγγα στον κορμό του.

Σύμφωνα με την κ. Γούναρη, «υπήρχαν οι μέλισσες που πέθαιναν στο δέντρο, αλλά κι εκείνες που καθώς το φάρμακο κυκλοφορεί στο χυμό του φυτού και βγαίνει στη γύρη, μετέφεραν το δηλητήριο μαζί τους στην κυψέλη προκαλώντας πλήρη κατάρρευση στο μελίσσι».

Στις 29 Απριλίου 2013, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε την αναστολή για δύο χρόνια της χρήσης νεονικοτινοειδών, στηριζόμενη σε μελέτη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, EFSA, που έγινε τον περασμένο Ιανουάριο και σύμφωνα με την οποία η τοξικότητα των συγκεκριμένων φαρμάκων είναι 7.000 φορές ισχυρότερη από εκείνη του DDT που απαγορεύθηκε τη δεκαετία του ‘70. Είχαν προηγηθεί δύο ψηφοφορίες. Η Ελλάδα την πρώτη φορά είχε ψηφίσει κατά της αναστολής της χρήσης των νεονικοτινοειδών και τη δεύτερη φορά απείχε της ψηφοφορίας.

Η αναστολή, όπως σημειώνει η κ. Γούναρη, «δεν ήταν απόφαση κάποιων περίεργων οικολόγων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε την εκπόνηση νέων μελετών προκειμένου να διαπιστωθεί εάν προκαλείται χρόνια και όχι μόνο άμεση τοξικότητα στις μέλισσες από τη χρήση των συγκεκριμένων φυτοφαρμάκων.
Στην Ελλάδα, έχει γίνει σχετική μελέτη από το Ινστιτούτο Μελισσοκομίας στα Μουδανιά Χαλκιδικής και τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι υπάρχει χρόνια επίδραση των νεονικοτινοειδών στη λειτουργία των υποφαρυγγικών αδένων των μελισσών και στην παραγωγή βασιλικού πολτού. Συνεπώς, επηρεάζεται η διατροφή της βασίλισσας και του γόνου που τρέφονται με βασιλικό πολτό».

Τα νεονικοτινοειδή χρησιμοποιούνται παντού, στα βαμβάκια, στα καλαμπόκια, στα ζαχαρότευτλα, στα οπωροφόρα δέντρα, στους φοίνικες. Και επηρεάζουν όλα τα ωφέλιμα έντομα, επικονιαστές, όπου ανήκουν και οι μέλισσες, τονίζει η κ. Γούναρη, σύμφωνα με την οποία «είναι τραγική η μείωση των επικονιαστών τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Όπως καταδεικνύει μελέτη του Πανεπιστημίου Αιγαίου, η μείωση του πληθυσμού των φυσικών επικονιαστών στη χώρα μας έχει αγγίξει το 35%. Μάλιστα κάποια είδη είναι υπό εξαφάνιση».

Οι επικονιαστές διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην παραγωγή τροφίμων. «Όταν μειώνεται ο πληθυσμός τους, μειώνεται η συνολική γεωργική παραγωγή της Ελλάδας. Επηρεάζονται τα οπωροφόρα δέντρα, η παραγωγή λαχανικών, η παραγωγή βαμβακιού. Επηρεάζεται η παραγωγή των ειδών που χρησιμοποιούνται ως ζωοτροφές, άρα επηρεάζεται και η ζωική παραγωγή, το κρέας γίνεται πιο ακριβό. Έχουμε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, αλλά μη παραγωγικό!», τονίζει και προσθέτει ότι «είμαστε πολύ θορυβημένοι, γιατί έτσι δημιουργείται ένα πολύ καλό έδαφος για να εισχωρήσουν στην Ευρώπη, τα γενετικώς τροποποιημένα φυτά. Γιατί αν δεν έχουμε εμείς παραγωγή, πχ ζωοτροφών (σόγια, καλαμπόκι) θα αναγκαστούμε να καλλιεργήσουμε μεταλλαγμένα, που δεν χρειάζονται επικονιαστές». Ήδη, η Γαλλία αντιμετωπίζει μείωση της γεωργικής παραγωγής λόγω της μείωσης των φυσικών επικονιαστών και έχει αποφασίσει μονομερώς τη μη κυκλοφορία των νεονικοτινοειδών.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην Αττική. Υπάρχουν μεγάλες απώλειες μελισσών που αποδίδονται είτε έμμεσα, είτε άμεσα στη χρήση φυτοφαρμάκων, σε όλη τη νότια Ελλάδα, την Κρήτη, την Πάρο, τα νησιά των Κυκλάδων, την Κυπαρισσία, την Ηλεία, αλλά και την Πρέβεζα, την Άρτα, κατά τόπους στον κάμπο της Θεσσαλίας, αλλά και στη βόρεια Ελλάδα. Σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις ή σε περιοχές με φοινικοειδή, σε δημόσιες ή σε ιδιωτικές περιοχές.

Η κ. Γούναρη υποστηρίζει ότι υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το πρόβλημα με τους φοίνικες, καθώς, όπως λέει: «Με τη χρήση των νεονικοτινοειδών, και οι φοίνικες πέθαναν, αλλά και οι μέλισσες».

«Είχαμε ζητήσει από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να γίνονται έλεγχοι. Εάν κόβονταν οι ταξιανθίες του φοίνικα πριν τον ψεκασμό ή την έγχυση δεν θα είχαμε τόσες απώλειες στις μέλισσες. Ζητούσαμε να ενημερώνονται οι μελισσοκόμοι της περιοχής για τους ψεκασμούς, ώστε να απομακρύνουν τα μελίσσια τους. Είχαμε ζητήσει να μάθει ο κόσμος ότι ο ψεκασμός στους φοίνικες δεν είναι αποτελεσματικός», επισημαίνει.

Προσθέτει δε ότι «η Εντομολογική Εταιρεία είχε υποδείξει την ανάγκη συνδυασμού τεχνικών για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του σκαθαριού που πλήττει τα φοινικοειδή, τη χρήση εντομοπαθογόνων νηματωδών, τη μαζική παγίδευση των ακμαίων του σκαθαριού, την μηχανική απομάκρυνση. Σε περιοχές όπου οι φοίνικες είναι ιστορικής αξίας και θέλουν πράγματι να τους σώσουν, όπως στον Εθνικό Κήπο, δεν χρησιμοποιούν τη χημική μέθοδο αλλά μεθόδους όπως τη δενδροχειρουργική, το κόψιμο της στεφάνης , τη χρήση υπερήχων, όχι τη χρήση φαρμάκων».

Η κ. Γούναρη σημειώνει πως «μετά από πάρα πολλές προσπάθειες όλων των φορέων της Μελισσοκομίας, της Ομοσπονδίας, των Συνεταιρισμών και των Επιστημόνων, το υπουργείο φέτος, δεν έδωσε έγκριση για τη χρήση νεονικοτινεοιδών στους φοίνικες. Ενέκρινε τη χρήση άλλων γεωργικών φαρμάκων που ονομάζονται, επαφής. Δεν εισχωρούν στο χυμό, σκοτώνουν μόνο δια επαφής. Πιστεύουμε ότι θα έχουμε μικρότερες απώλειες στον πληθυσμό των μελισσών, εάν φυσικά συνεργαστούν τα Γραφεία Αγροτικής Ανάπτυξης, οι δήμοι, οι ιδιώτες γεωπόνοι και κυρίως οι κάτοχοι φοινικοειδών».

Η Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Μελισσοκομίας-Σηροτροφίας αρχίζει εκστρατεία ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης με κεντρικό μήνυμα «Και οι δύο χωράνε», που αναφέρεται στη δυνατότητα αρμονικής συνύπαρξης των μελισσών με τους φοίνικες. Ανάμεσα στις συμβουλές που δίνονται είναι να μη γίνονται ψεκασμοί κατά την άνθιση και να ενημερώνονται οι δήμοι όταν γίνονται ψεκασμοί σε φοίνικες προκειμένου με τη σειρά τους να μπορούν να ενημερώσουν τους μελισσοκόμους για να απομακρύνουν τα μελίσσια τους.

Η αφίσα και το σχετικό ενημερωτικό υλικό θα σταλούν* σε όλους τους δήμους και τα μελισσοκομικά κέντρα της περιφέρειας. Θα γίνει προσπάθεια να τοιχοκολληθεί η αφίσα ακόμη και σε καταστήματα γεωργικών φυτοφαρμάκων στην Αττική και σε άλλες περιοχές. «Η πιο επικίνδυνη περίοδος για τις μέλισσες είναι από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο. Εκείνη την περίοδο στην Αττική αλλά και σε πολλά νησιά, δεν υπάρχει πουθενά αλλού γύρη παρά μόνο στους φοίνικες», τονίζει η κ. Γούναρη.

Αναφερόμενη στις δυνατότητες ανάπτυξης της μελισσοκομίας στην Ελλάδα, η κ. Γούναρη επισημαίνει την εισροή πολλών νέων στον συγκεκριμένο κλάδο, συμπληρώνοντας ότι μπορεί να δώσει αξιοπρεπή οικονομική διέξοδο σε έναν άνθρωπο, να ζήσει καλά, αλλά θέλει δουλειά, γνώση και χρόνο. «Ο άνθρωπος που θα ασχοληθεί με τις μέλισσες, πρέπει να έχει ικανότητες και να αφιερώσει πολύ χρόνο. Να ξεκινήσει με λίγα και να αυξήσει το κεφάλαιό του σιγά-σιγά, καθώς οι μέλισσες χάνονται εύκολα. Είναι πολύ ευαίσθητες. Οι μέλισσες αποτελούν τον δείκτη ενός υγιούς αγρο-οικοσυστήματος».
ΑΠΕ – ΜΠΕ

* Βομβινοι gr

Η αφίσα και το σχετικό ενημερωτικό υλικό  έχουν σταλεί σε όλους τους δήμους και τα μελισσοκομικά κέντρα της περιφέρειας. Ελπίζουμε να γίνει προσπάθεια από όλους ώστε το μήνυμα να διαχυθεί όσο γίνεται περισσότερο. 

Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013

Η Ελλάδα ψήφισε ΚΑΤΑ της αναστολής της χρήσης τριών νεονικοτινοειδών ουσιών!!!


Η ανακοίνωση του αποτελέσματος μιας ψηφοφορίας που μας αφορά, μου δείχνει τελικά πόσο σημασία κάποιοι δίνουν σε εμάς. Τον κλάδο της μελισσοκομίας αλλά και τα άγρια μελισσοειδή δεν νομίζω να τα υπολογίζει κανείς στην χώρα μας…

Την ιστορία με τα νεονικοτινοειδή* λίγο πολύ την έχουν ακούσει οι περισσότεροι.

Πρόταση για την αναστολή για δύο χρόνια της χρήσης τριών νεονικοτινοειδών ουσιών (που υπάρχουν σε εντομοκτόνα για τεσσάρων ειδών καλλιέργειες : αραβοσίτου, ελαιοκράμβης, ήλιων και βαμβακιού)** έγινε στις 31 Ιανουαρίου 2013 από τον Tonio Borg***  (Τόνιο Μποργκ), αρμόδιο Επίτροπο για θέματα Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών. Η πρόταση αυτή στηρίζεται σε μια πολύ αρνητική γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA)

Η πρόταση του Επίτροπου Borg εξετάστηκε στις 15 Μαρτίου 2013 στην συνεδρίαση της Standing Committee on the food chain and animal health (SCFCAH) (Μόνιμη Επιτροπή για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων)

Από τις είκοσι επτά (27) χώρες, δεκατρείς (13) ψήφισαν υπέρ της απαγόρευσης, αλλά εννέα (9) χώρες ψήφισαν κατά (Τσεχία, Σλοβακία, Ρουμανία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Λιθουανία, Αυστρία, Πορτογαλία και Ουγγαρία) και πέντε (5) απείχαν, μεταξύ των οποίων η Γερμανία και η Βρετανία. Από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας δεν ήταν δυνατή η λήψη απόφασης υπέρ ή κατά του μέτρου… και άφησε τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, τους επιστήμονες και ορισμένους πολιτικούς πικρά απογοητευμένους.

Ο Επίτροπος Borg ανακοίνωσε (στις 19 Μαρτίου 2013) στους υπουργούς Γεωργίας της ΕΕ κατά τη διάρκεια συνάντησής τους στις Βρυξέλλες την απόφασή του να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες για την πρότασή του και να τεθεί αυτή σε ψηφοφορία στο πλαίσιο μιας Επιτροπής Προσφυγών την άνοιξη.


“This is my second personal statement about bees in just a few weeks. Bees play an important role in our environment and the decline of the bee population has been at the center of on-going debates for quite a while now.
We need all the bees we can get to pollinate crop flowers and secure the production of enough fruit and vegetables. Therefore, protecting bees and promoting the best possible conditions for them to thrive is in our prime interest.
Three chemicals belonging to the family of neonicotinoids are currently drawing the attention of all parties involved in the bee protection debate. These chemicals are found in the dust, pollen and nectar of some bee attractive crops such as maize, cereals, sunflower and oilseed rape. When bees are exposed to them, their survival is put at high risk, as the European Food Safety Agency (EFSA) showed in its report published last January. Further to EFSA's conclusions, the Commission put forward a proposal to ban the three chemicals to Member States on 15 March 2013. The results of the vote were inconclusive (no qualified majority was reached), nevertheless a number of Member States supported the proposal.
We have taken note of the Member States' positions but remain firmly committed to driving forward ambitious and proportionate legislative measures to protect bees.
On 19 March 2013, Agriculture Ministers from the EU Member States gathered in Brussels and I announced that the proposal will be discussed and voted on at the Appeal Committee which will take place later this spring.”

Απλά να πω μπράβο του!!!
Η Επιτροπή ελπίζει ότι θα μπορέσουν να ληφθούν μέτρα από την 1η Ιουλίου του 2013.

Σημειώνω πως μια διαδικασία προσφυγής προβλέπεται στους κόλπους της ΕΕ αν μεταξύ των κρατών μελών δεν συγκεντρώνεται ειδική πλειοψηφία. Στο τέλος, αν η κατάσταση διαιωνίζεται, η τελική απόφαση επανέρχεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι αποχές εκλαμβάνονται ως σιωπηλή υποστήριξη του μέτρου που προτείνεται.
Υπενθυμίζεται ότι η Avaaz είχε συγκεντρώσει πάνω από 2.526.847 υπογραφές από όλη την Ευρώπη για την υποστήριξη της πρότασης και εάν σας ενδιαφέρει μπορείτε να υπογράψετε και εσείς εδώ:




Υ.Γ. Ψάχνω ώρες να βρω ποιος εκπροσώπησε την χώρα μας στις 15 Μαρτίου 2013 στην συνεδρίαση της Standing Committee on the food chain and animal health (SCFCAH) και δεν βρίσκω τίποτα. Αν κάποιος γνωρίζει κάτι ας το γράψει στα σχόλια.

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^


* Μια σημαντική κατηγορία γεωργικών φαρμάκων τα οποία χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες είναι και τα νεονικοτινοειδή. Τα νεονικοτινοειδή είναι τα φυτοφάρμακα, τα οποία κατηγορούνται, ότι καταστρέφουν το
GPS των μελισσών και οδηγούν σε μείωση του αριθμού τους. Τα νεονικοτινοειδή και συγκεκριμένα οι δραστικές ουσίες imidacloprid, thiamethoxam και clothianidin είναι διασυστηματικά εντομοκτόνα (κυκλοφορούν, δηλαδή, σε όλα τα μέρη του φυτού) και χρησιμοποιούνται σε πολλές καλλιέργειες όπως στην ελαιοκράμβη, στα σιτηρά, στο βαμβάκι και στους ηλίανθους και έχουν δράση παρόμοια με το φυσικό εντομοκτόνο νικοτίνη, το οποίο δρα στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Ο αρχικός σχεδιασμός και προορισμός δράσης αυτού του είδους φυτοφαρμάκων ήταν να χρησιμοποιούνται για την «επένδυση και λούσιμο» των σπόρων έτσι ώστε το φυτό να «κυριεύεται» και να αποκτά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά για όλη του τη ζωή, τα οποία χαρακτηριστικά θα το κάνουν ισχυρότερο απέναντι στα επιβλαβή, για το ίδιο το φυτό, έντομα.


** The Commission’s proposal restricts for two years the use of clothianidin, imidacloprid and thiametoxam only to crops not attractive to bees and to winter cereals (as dust exposure during autumn is not considered a major issue). It prohibits the sale and use of “seeds treated” with plant protection products containing these active substances. Both measures, according to the proposal, should be implemented at the latest by 1 July. It also prohibits the sale and use of the three neonicotinoids to “amateurs” (only professional uses to remain allowed) and provides for a review of both measures by the Commission after two years. Under strong pressure from major pesticide producers, two exceptions have been added to the Commission’s earlier proposal allowing the use of the three neonicotinoid insecticides to bee-attractive crops in greenhouses at any time and in open fields only after flowering.


*** Ο Τόνιο Μποργκ γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1957 στη Μάλτα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του νησιού ενώ ως φοιτητής ήταν ενεργό μέλος των φοιτητών του κόμματος των Χριστιανοδημοκρατών. Εξελέγη υπουργός Εσωτερικών Υποθέσεων το 1995 και επανεξελέγη στις γενικές εκλογές του 1998. Το 2004 ανέλαβε ως νούμερο δύο στο κόμμα των Εθνικιστών παράλληλα με το πόστο του ως υπουργός Δικαιοσύνης και Εσωτερικών.




Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

Αποτελέσματα έρευνας για την περιεκτικότητα των μελισσοτροφών στην Ελλάδα σε HMF


Σήμερα θα κάνω την εξαίρεση και θα δημοσιεύσω στο blog κάτι μελισσοκομικό.


Αφορμή αποτελεί το πολύ ενδιαφέρον και επίκαιρο άρθρο που διάβασα σήμερα στο περιοδικό Μελισσοκομική Επιθεώρηση και συγκεκριμένα το:

Γκόρας, Γ. Τανανάκη Χ. & Α.  Θρασυβούλου. 2013. Η περιεκτικότητα των μελισσοτροφών σε HMF. Μελισσοκομική Επιθεώρηση 27(2): 98-101.

Οι παραπάνω ερευνητές του Α.Π.Θ. ανέλυσαν 18 διαφορετικές μελισσοτροφές εμπορίου αναφορικά με την περιεκτικότητα τους σε HMF. Να σημειώσω εδώ πως για την ασφάλεια των μελισσών, προτείνετε διεθνώς οι τροφές τους να μην έχουν HMF περισσότερο από 20,0mg/kg.

Από αυτές, τέσσερις (4) ήταν ζαχαροζύμαρα τύπου βανίλια όπου οι τιμές HMF κυμάνθηκαν από 0 έως 12,9mg/kg. Δηλαδή όλες ήταν εντός των ορίων ασφαλείας για τις μέλισσες (κάτω από 20,0mg/kg).

Επτά (7) τροφές ήταν ζυμάρια ζυμωτού τύπου όπου οι τιμές HMF κυμάνθηκαν από 0 έως 96,1mg/kg. Τρεις (3) ξεπερνούσαν τα όρια ασφαλείας για τις μέλισσες (πάνω από 20,0mg/kg).

Επτά (7) τροφές ήταν “ζυμάρια” όπου στην συσκευασία δεν υπήρχε πληροφόρηση για τον τρόπο παρασκευής και οι τιμές HMF σε αυτά κυμάνθηκε από 0 έως 96,7mg/kg. Τέσσερις (4) ξεπερνούσαν τα όρια ασφαλείας για τις μέλισσες (πάνω από 20,0mg/kg).

Οι ερευνητές επίσης παρασκεύασαν μελισσοτροφές υπό ελεγχόμενες συνθήκες. Για λεπτομέρειες όσο αφορά αυτό το κομμάτι της έρευνας προτείνω να διαβάσετε το άρθρο. Αναφέρω ότι οι τροφές τύπου καραμέλας που παρασκευάσθηκαν είχαν υψηλές τιμές HMF και όσο πιο “καραμέλα” και σκούρο το χρώμα τόσο μεγαλύτερη τιμή (π.χ. 234,1mg/kg είχε μία δοκιμή που παρασκευάσθηκε με 100ml νερό, 1000gr ζάχαρη, 30ml λεμόνι με μέγιστη θερμοκρασία 128C). Σχολιάζω πως αυτό που πρέπει να προσέξουν όσοι παρασκευάζουν αυτού του είδος τροφή για τα μελίσσια τους είναι πέρα από την θερμοκρασία και την ποσότητα λεμονιού μια και όσο αυξανόταν το λεμόνι τόσο αυξανόταν και οι τιμές HMF.
Παρασκεύασαν και τροφές τύπου βανίλια και όλες είχαν τιμές HMF εντός των ορίων ασφαλείας για τις μέλισσες (από 0,6 έως 2,4mg/kg).

Για όσους θέλουν να διαβάσουν περισσότερα, στο φόρουμ Melissologia H.B.F. έχει αναρτηθεί θέμα με τίτλο “HMF… μάθε τι είναι και τα 3 σημεία όπου σχετίζετε με την μελισσοκομία

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012

Φυτοπροστασία – Μελισσοκομία, ανταγωνιστικοί ή συγκλίνοντες κλάδοι της γεωπονικής επιστήμης;


H Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Μελισσοκομίας – Σηροτροφίας διοργανώνει ημερίδα με θέμα «Φυτοπροστασία – Μελισσοκομία, ανταγωνιστικοί ή συγκλίνοντες κλάδοι της γεωπονικής επιστήμης;».

Η ημερίδα θα γίνει στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2012, ώρα 10:00 πρωινή και σ’ αυτήν προβλέπεται να συμμετέχουν εκπρόσωποι φορέων που δραστηριοποιούνται στους κλάδους της Μελισσοκομίας, Φυτοπροστασίας αλλά και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Το αντικείμενο της φετινής ημερίδας θα είναι ουσιαστικά η διερεύνηση τρόπων και καθορισμός δράσεων με στόχο την προστασία των μελισσών αλλά και όλων των άλλων ωφέλιμων εντόμων από τη χρήση των γεωργικών φαρμάκων. Προς τη κατεύθυνση αυτή αφ’ ενός θα παρουσιαστούν ερευνητικά αποτελέσματα της επίδρασης των νεονικοτινοειδών στις μέλισσες. Η χρονική συγκυρία είναι ιδιαίτερη καθώς η χώρα μας βρίσκεται σε φάση νομοθετικής εναρμόνισης με το ευρωπαϊκό Νόμο Πλαίσιο 128/2009. Οι αρχές που θα καθοριστούν σε αυτή τη φάση θα επηρεάσουν άμεσα την μελλοντική άσκηση της μελισσοκομίας, αλλά ίσως ακόμη πιο σημαντικό τη διατήρηση της βιοποικιλότητας των αγροτικών ιδιαίτερα περιοχών της χώρας, με άμεσες συνέπειες στην παραγωγή γεωργικών προϊόντων.

Το Πρόγραμμα της Ημερίδας περιλαμβάνει:
1η Συνεδρία: Αλληλεπίδραση των κλάδων Φυτοπροστασίας και Μελισσοκομίας

§ Η Φυτοπροστασία στην Ελλάδα
§ Η προσφορά της μέλισσας στον άνθρωπο και το περιβάλλον
§ Επίδραση των χρησιμοποιούμενων φυτοπροστατευτικών ουσιών στη φυσιολογική ανάπτυξη και παραγωγικότητα των μελισσών
§ Επίδραση της χρήσης των φυτοπροστατευτικών ουσιών σε βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες (έντομα μη στόχοι, νερό, χώμα)

2η Συνεδρία: Νομοθεσία που διέπει τη διαδικασία έγκρισης των φυτοπροστατευτικών ουσιών, Ελληνική – Κοινοτική.

§ Υφιστάμενη νομοθεσία ελληνική και ευρωπαϊκή – σχέδια νόμων
§ Προτάσεις και παρεμβάσεις για την βελτίωσή της διαδικασίας έγκρισης
§ Η εμπειρία άλλων κρατών

Περισσότερα στο δικτυακό τόπο της Εταιρείας σχετικά με την ημερίδα.

Ελπίζουμε να ανταποκριθείτε στην πρόσκληση και να συμμετάσχετε στην ημερίδα της Εταιρείας.







Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

Διαγωνισμός “Kαλύτερης Μελισσοκομικής Ανάρτησης του 2010 σε Ελληνικό Blog”

Tο φόρουμ Melissologia H.B.F. ανακοινώνει την διεξαγωγή διαγωνισμού για την ανάδειξη της “Kαλύτερης Μελισσοκομικής Ανάρτησης του 2010 σε Ελληνικό Blog”. Πληροφορίες σχετικές με το διαγωνισμό υπάρχουν αναρτημένες εδώ Εύχομαι να τιμήσουμε όλοι την προσπάθεια και να συμβάλουμε στην διεξαγωγή του διαγωνισμού.

Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Eπίσκεψη στο Ινστιτούτο Μελισσοκομίας στο Άγιο Μάμα


Πρόσφατα, σε ένα ταξίδι μου στην Χαλκιδική κατάφερα επιτέλους να πραγματοποιήσω μια επίσκεψη στο Ινστιτούτο Μελισσοκομίας (ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε) στο Άγιο Μάμα. Δεκάδες ήταν οι φορές που είχα περάσει από εκεί κοντά… αλλά πότε η ώρα περασμένη , πότε αργία… δεν βόλευε τελικά.



Το Ινστιτούτο Μελισσοκομίας (Φώτο: Βομβίνοι gr)

Το Ινστιτούτο Μελισσοκομίας αποτελεί ένα όνειρο των μελισσοκομικών μας πατέρων που πραγματοποιήθηκε. Αν και οι κτιριακές του εγκαταστάσεις αποπερατώθηκαν το 1994 αυτό άρχισε να λειτουργεί ουσιαστικά από την 1η Ιουλίου του 2000. Από τότε έχει επιδείξει αξιόλογο έργο από το οποίο έχουν προκύψει πολλές δημοσιεύσεις και ανακοινώσεις.

Ξενάγηση στους χώρους του Ινστιτούτου μου έκανε μια «φίλη από τα παλιά»… η βιολόγος Δρ. Φανή Χανζήνα που εκτός από εντεταλμένη ερευνήτρια εκτελεί και τα καθήκοντα της Διευθύντριας του Ινστιτούτου. Είδα τα διάφορα εργαστήρια αλλά εντύπωση μου έκανε το λιγοστό προσωπικό… μόλις 5 άτομα από τα οποία στην έρευνα να πω 3;;; Με τι να πρωτοπιαστούν; Ωραία τα κτήρια και τα μηχανήματα αλλά… η στελέχωση με ικανό αριθμό επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων στο άμεσο μέλλον κρίνεται αναγκαία… πως αλλιώς θα υπάρξει ουσιαστική ερευνητική δραστηριότητα στο τομέα της Ελληνικής Μελισσοκομίας; Αν και κατά καιρούς το ανθρώπινο δυναμικό ενισχύεται από «συνεργάτες» διαφόρων μορφών …

νομίζω ότι όπως «τρέχανε» οι πατέρες μας για την ίδρυση του, έτσι πρέπει να τρέξουμε τώρα και εμείς για την άρτια στελέχωση του!!!

Όπως μου εξηγήθηκε, ανάμεσα στους στόχους του Ινστιτούτου είναι η παραγωγή γνώσης από τη βασική και εφαρμοσμένη μελισσοκομική έρευνα, η προσφορά ενημέρωσης και επιστημονικής στήριξης στον μελισσοκομικό κόσμο, καθώς και η εύρεση λύσεων σε ότι αφορά τη μέλισσα και τα προϊόντα της.
Κυψέλες με συσκευές καταμέτρησης της δραστηριότητας πτήσης των μελισσών (Φώτο: Βομβίνοι gr)

Από το ερευνητικό έργο του Ινστιτούτο Μελισσοκομίας, ξεχώρισα τα εξής (σχετικά συναφή με το blog):

  • Μελέτη της γενετικής δομής των πληθυσμών μελισσών στην Ελλάδα.
  • Μελέτη και καταγραφή της μελισσοκομικής χλωρίδας της Πελοποννήσου.
  • Μελέτη της επίδρασης των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών, των φυτοπροστατευτικών σκευασμάτων και των ατμοσφαιρικών ρύπων στις μέλισσες.
  • Βιοποικιλότητα μελισσών – επικονιαστών.

Τεχνητές φωλιές για μοναχικές μέλισσες - επικονιαστές
(Φώτο: Βομβίνοι gr)

Link για το Ινστιτούτο δεν βρήκα οπότε παραθέτω τα εξής στοιχεία επικοινωνίας:

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΑΣ (ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε) (στο Άγιο Μάμα)
ΝΕΑ ΜΟΥΔΑΝΙΑ Χαλκιδικής, Τ.Κ. 63200
Τηλ: 2373091297
Fax: 2373091676
e-mail:
apicinst@instmelissocomias.gr




Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2009

Πρόσκληση του Melissologia H.B.F.

Καλή Χρονιά!!!Χρώμα  κειμένου

Το φόρουμ Melissologia H.B.F. προσκαλεί όλους τους μελισσόφιλους να το επισκεφτούν και να περιηγηθούν στις σελίδες του. Πρόκειται για ένα νέο ελληνόγλωσσο φόρουμ συζητήσεων, με θεματικά πεδία που έχουν σχέση με τις μέλισσες… όλα τα είδη μελισσών. Εύχομαι να ανταποκριθούν οι φίλοι στη πρόσκληση και να εμπλουτίσουν το φόρουμ με την «internetική» παρουσία τους. Η διεύθυνση του φόρουμ είναι:

 

https://melissologia.forumgreek.com/ 

 

Παρακαλώ πολύ προσέξτε ότι το link προς το φόρουμ μετά το 2020 έχει αλλάξει. Δεν ισχύει η παλιά διεύθυνση παρά μόνο αυτή που αναφέρω παραπάνω. Όλα τα θέματα του φόρουμ, παλιά και καινούργια είναι εκεί. Καλό διάβασμα....

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008

Οι βομβίνοι πειρατές των... κυψελών

Από μελισσοκομικής άποψης έχει παρατηρηθεί σε αρκετές περιοχές της χώρας μας το φαινόμενο της «λεηλασίας» μελισσοκυψελών από βομβίνους. Οι βομβίνοι προσελκύονται ίσως από το άρωμα του μελιού και επιχειρούν να μπουν μέσα στη κυψέλη. Συνήθως γίνονται αντιληπτοί από τους φρουρούς και διώκονται, οπότε δοκιμάζουν ξανά την τύχη τους σε διπλανά μελίσσια. Εάν καταφέρουν να μπουν στην κυψέλη, αρχίζουν να καταναλώνουν μέλι έως ότου τους διώξουν οι μέλισσες. Κατά την προσπάθεια τους να πάρουν το μέλι μέσα από τα κελιά της κηρήθρας τρίβουν το κερί γιατί μάλλον δεν φτάνουν εύκολα το πάτο του κελιού λόγω του όγκου τους. Τις περισσότερες φορές όμως εντοπίζονται αμέσως από τις μέλισσες και διώκονται πριν προλάβουν να βρουν το μέλι. Οι πιο τυχεροί βομβίνοι ίσως να μπουν σε μελίσσι με μικρό πληθυσμό και να λεηλατήσουν κάποιο εκτεθειμένο πλαίσιο με μέλι. Σπάνια οι βομβίνοι εμπλέκονται με τις μέλισσες της κυψέλης και γενικά προτιμούν την φυγή. Προσωπικά δεν έχω δει βομβίνο να μάχεται με μέλισσα και ίσως πολλοί να συγχέουν τους βομβίνους με άλλα υμενόπτερα όπως ορισμένα είδη σφηκών. Μαρτυρίες ότι βομβίνοι προσπάθησαν να μπουν σε κυψέλη είναι οι νεκροί βομβίνοι που βρίσκουμε μπροστά ή μέσα σε αυτή, χωρίς όμως αυτοί να μπορούν να αποτελέσουν και απόδειξη ότι λεηλατήθηκε μέλι. Γενικά οι αρνητικές επιπτώσεις προς το μελίσσι θεωρούνται ασήμαντες και ίσως αμελητέες εάν συγκριθούν με την ζημιά από άλλα έντομα όπως π.χ. τις σφήκες ή και τις ίδιες τις μέλισσες από διπλανά μελίσσια. Στην χώρα μας παρατηρήθηκε ότι οι βομβίνοι προσπαθούν να μπουν σε κυψέλες συνήθως κατά περιόδους που δεν βρίσκουν τροφή. Δηλαδή για τις θερμές και νησιωτικές περιοχές κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή και όταν επικρατεί μεγάλη ξηρασία το καλοκαίρι, ενώ για τις ηπειρωτικές και βόρειες περιοχές μετά ή και πριν τη χειμέρια διάπαυση του εντόμου. Επίσης μερικές φορές πλησιάζουν κατά την τροφοδοσία των μελισσών με σιρόπι. Το ενδιαφέρον στο παραπάνω φαινόμενο εστιάζεται κυρίως στους βιολογικούς και οικολογικούς παραμέτρους του. Κύρια ερωτήματα είναι π.χ. πια είδη βομβίνων προσπαθούν να μπουν σε κυψέλες, πότε και κάτω από πιες περιβαλλοντικές συνθήκες κλπ. Οι μελισσοκόμοι βέβαια δεν πρέπει να ανησυχούν για το εάν βομβίνοι λεηλατούν ή όχι τα μελίσσια τους αφού αυτό μπορεί να θεωρηθεί και ως φυσικό βιολογικό φαινόμενο που συνέβαινε πάντα αλλά περνούσε απαρατήρητο. Μπορούν όμως να περιορίσουν το άνοιγμα της εισόδου της κυψέλης ώστε να μη χωρούν εύκολα οι βομβίνοι, που είναι πιο μεγαλόσωμοι από τις μέλισσες. Πρέπει να τονιστεί ότι δεν πρέπει να ενοχλούνται ή να σκοτώνονται οι βομβίνοι που πλησιάζουν τις κυψέλες. Σίγουρο είναι ότι δεν ενοχλούν όλοι οι βομβίνοι τις μέλισσες και πως αυτοί που τις ενοχλούν δεν επιστρατεύουν άλλους. Αντίθετα πιστεύω πως πρέπει να προστατεύονται στο φυσικό τους περιβάλλον, κυρίως από εμάς τους μελισσοκόμους, γιατί διατηρώντας ζωντανή την Ελληνική χλωρίδα προσφέρουν πολλά στην μελισσοκομία . Οπότε ίσως που και που να τους αξίζει ένα πειρατικό γεύμα μελιού ως ανταμοιβή. Σημείωση: η παρούσα ανάρτηση είναι τμήμα κειμένου που δημοσιεύθηκε το 1997 στη Μελισσοκομική Επιθεώρηση 11(3):141-142 όπου μπορεί να βρεθεί το πλήρες άρθρο ή εδώ